آیا تمکین شرط استحقاق زوجه به نفقه است یا نشوز مانع آن؟ این بحث قدیمی حقوقی است که شاید برای کسانی که تحصیلات حقوقی ندارند دشوار باشد. موضوع اختلافی است و نظر حقوقدانها و فقها متفاوت است. ثمره بحث این است اگر تمکین شرط استحقاق نفقه باشد تا زمانی که تمکین اثبات نشده زن مستحق نفقه نیست اما اگر نشوز مانع باشد در این صورت با انعقاد عقد نکاح زن مستحق نفقه می شود مگر اینکه نشوز او ثابت شود. اما مهم این است که بدانید عمده رویه قضایی کشور این است که تا زمانی که نشوز زن ثابت نشده زن مستحق نفقه می باشد.
اگر مایلید در رابطه با نفقه در طلاق توافقی بیشتر بدانید توصیه میکنید به مقاله طلاق توافقی هوداد مراجعه نمایید.
از مواد 1102 و 1106 قانون مدنی نیز همین مطلب استنباط می شود، به این معنی که زن مستحق نفقه و بر عهده شوهر است و مقید به شرطی نیست مگر اینکه مطابق ماده 1108 قانون مدنی بدون دلیل موجه تمکین نکند.
ماده 1102 قانون مدنی: همينكه نكاح بطور صحت واقع شد روابط زوجيت بين طرفين موجود و حقوق و تكاليف زوجين در مقابل همديگر برقرار ميشود.
ماده 1106 قانون مدنی: در عقد دائم نفقه زن بعهده شوهر است .
ماده 1108 قانون مدنی: هر گاه زن بدون مانع مشروع از اداي وظايف زوجيت امتناع كند مستحق نفقه نخواهد بود.
چهره دیگر بحث بالا این است که در عمل، مرد باید نشوز زن را ثابت کند یا زن باید تمکین خود را ثابت کند بار اثبات دعوی به عهده کیست؟
خلاصه کلام آن است چه مرد دادخواست تمکین داده باشد و یا زن مطالبه نفقه کرده باشد این زوج(شوهر) است که بایستی امتناع زوجه از ادای وظایف زناشویی را ثابت نماید تا بتواند از پرداخت نفقه رهایی یابد.
